Serbski institut swjeći 2026 swój 75. jubilej. Při tej składnosći wozjewimy w Rozhledźe seriju z wuzwolenymi slědźerskimi ćežišćemi, kotrež běchu historisce wažne a hraja zdobom dźensa hišće bytostnu rólu při sorabistiskim slědźenju.

Baje, bajki, basnički. Přepytowanje duchowneje ludoweje kultury mjez ludowědu, rěčespytom a stawiznopisom

Před wjac hač sto lětami wuda Michał Nawka małku zběrku serbskich ludowych powědančkow pod titlom »Baje, bajki a basnički« (1914). Jeho wotmysł bě předewšěm pedagogiski. Literatura, wosebje ludowe basnistwo, měješe za njeho kubłansku funkciju. Z wěstym začućom za serbski bajkowy stil přiměri wón teksty ze wšelakich staršich zapiskow rěčnje za šulske wužiwanje. Hač je so jemu tole poradźiło a hač je so jeho knižka rozšěriła a čitała – wot dźěći samo snadź »rozčitała« –, dźensa njewěmy. Štož pak wěmy, je, zo je zajim na ilustrowanej bajkowej knize w dźěćom přiměrjenej rěči dźensniši dźeń jara wulki. Systematiske sorabistiske slědźenja wo bajkach a powěsćach su za tajke edicije hižo dobre zakłady stworili. Wone njedokumentuja jenož teksty, kotrež běchu studenća, wučerjo a fararjo wot ca. 1825 nazběrali, ale zhladuja tež kritisce na žórła a stajeja wotpowědne powědančka do historiskich socialnych kontekstow, w kotrychž běchu wone »žiwe«.