Dźakuju so cyle wutrobnje wšitkim akterkam a akteram, kotřiž su dźensniši dźeń zmóžnili: Sakskej statnej ministerce za kulturu a turizm, Barbarje Klepsch, kotraž je mi myto za serbsku rěč, Myto Zejlerja, spožčiła a jeje sobudźěłaćerkam, wosebje knjenjomaj Madlenje Malinkowej a Isabelli von Twickel, kotrejž stej dźensniši dźeń z wulkej prócu přihotowałoj.

Dźakuju so kuratorijej myta Zejlerja. Njejsym ani kuska z tym ličiła, zo mje a moje dźěło za počesćenje z tutym wuznamnym mytom wuzwola.

Dźakuju so hudźbnikomaj Pětrej Cyžej a Robinej Gaede za wulkotne hudźbne wobrubjenje tuteje swjatočnosće.

Wulki dźak słuša lawdatorce Měranje Cušcenej, kiž je wuběrne a wobšěrne słowa za to namakała, štož je mi wutrobita naležnosć a za mnohich z nas, kotřiž su swoje powołanje w kubłanju, na rěčno-kulturnym kaž tež narodno-nabožnym polu žiwi.

W tutym zmysle dźakuju so sobustawam prěnjeho předsydstwa Serbskeho šulskeho towarstwa, wosebje jeje předsydce Ludmili Budarjowej a partneram w kultusowym ministerstwje, kotrymž je so tehdy po přewróće poradźiło, serbšćinu a serbske šule na hódnym městnje do šulskeho zakonja Swobodneho stata Sakskeje zapisać.