»Serbski ludowy ansambl ma nadawk, tradicije hajić a za naš čas produktiwne činić«, wobkrući Detlef Kobjela, něhdyši intendant tutoho doma w bookleće za ediciju ›Och, rjana róža‹, wobsahowaca serbske spěwy a reje, kotrež je Jan Bulank (1931–2002) pak sam komponował pak wobdźěłał.

Z časami běše wón chórowy direktor, wuměłski nawoda a wyši hudźbny nawoda tuteje hudźbnokulturneje institucije. Počesćeny bu z Mytom Ćišinskeho (1959), Wuměłskim mytom Domowiny (1965) a Wuměłskim mytom NDR (1977) kaž tež z Narodnym mytom NDR (1981).

Cejdejka nasta na iniciatiwu Towaršnosće za spěchowanje SLA na wopominanje w lěće 2002 w Mješicach zemrěteho jara zasłužbneho serbskeho hudźbnika. Zakład edicije tworješe ETERNA-tačel z nahrawanjemi z lěta 1984. Tuta njewuprudźuje jenož hudźbnu čerstwosć a žiwjensku wolu Serbow, ale je zdobom awtorizowany dokument za tak mjenowane adaptowanje, to rěka přetworjenje hudźbneje folklory do hinašeho medija, mjenujcy wuměłskich kompozicijow. Trjebaše dźě SLA w běhu lět dale a wjace twórbow nic jenož za powołanske hudźbne dźiwadło, ale runje tak za profesionalne koncertowanje.