broźim pó wóźe mójog póchada
wetom až som źěl
žaglecego wobraza
pytajuca duša
broźi zboka ruša
zwězana z kórjenjami som
w zachadnosći kašerjujom
za pśichodom
pytajuca za slědami
slědy zawóstajijom
wšo wupołnjone wót mójich žaglow
dno se nasrěbjo
mójich njewomucnych kšacow
chto je gódnośi?
štó je rozumi?
wokognuśe rozběžujo
ako spomnjeśe
a kašeŕ prozny njewóstanjo
ŹILKA
