12. apryla lěta 2014: Publikum slědujo napnětemu tšojenju na jawišću. Mjeršnik Alojs Andricki glěda slědk na swójo žywjenje, nježli w koncentraciskem lěgwje wumrějo. Lěta pózdźej jo se Ulrich Pogoda domyslił na prapremjeru a gronił, jogo muzikaliski drama »Chodźić po rukomaj« jo nejžwažnjejše wuźěło jogo kompozitoriskeje kariery. Z mócnymi wósobinami a antifašistami w nacionalsocializmje jo se cesto zabrał. 2001 jo spisał sinfoniski poem »Maria Grollmuß«. W swójich slědnych lětach jo był pógnuty wót žydojskeje lyrikaŕki Gertrud Kolmar, kótarejež teksty jo skomponěrował. W basni »Der Brief« pišo Kolmar 1917: »So fern der Unrast, die da draußen tost, / Hat er geruht. / Und war der Klage voll und gab mir Trost - / Er war so gut-- -«

31. julija 1954 w Kulowje roźony Pogoda jo se rad spomnjeł na swóje wustupy z Kulowskim rejowaŕskim orchestrom na serbskich katolskich swajźbach a swěźenjach ze starym nanom Jurijom Njekelu, »takim pšawym ludowym gercom. How som dožywił wusoki temperament a pšawu wjasołosć«, jo wulicował. Pogoda jo jědernje wobźěłał klawěr, ten stary jo grał trompetu a bubony – rownocasnje. Ako źewjeślětny gólc jo spiwał pla drježdźańskich kapałnikow. »Jano na lěto«, wě Jurij Łušćanski, wón jo z nim tencas w tom tradiciskem chorje spiwał. »Ulrich jo był muzikalny. Ale jomu jo se styskało.« We Wórjejcach jo wuknuł pla muzikowego pedagoga Helmuta Hammera. Wjele pózdźej jo se we lisće swójomu ceptarju wuźěkował, kótaryž jo młodemu, drje nic pśecej pilnemu młoźeńcu pokazał, kak se sam móžo muzikaliski dalej kubłaś. Až jo za wjele lět pśetergnuł swójo muzikowe wuwiśe a se pśiwobrośił sportoju, by snaź dejał woblutowaś. Njejo pak, ale jo pisał: »Mój žywjenjoběg jo mě dał pytaś za teju indiwidualitu, kótarejež njamóžoš se wobejś, coš-li napšawdu komponěrowaś.« K njerownemu běgu słuša studium ako twaŕski inženjer w Chóśebuzu (1974-78). »How pak njejo se mógał zwopšawdniś«, groni jogo bratš Winfried. »Jogo wutšoba jo biła za muziku.« A we tej łužyskej metropoli jo toś ta wutšoba žywje dybała. »Kuždy wjacor a w kuždej kjarcmje jo grała kupka«, domyslijo se muzikowy producent Dietmar Kreisl z Brjazyny. Wón jo dłujko z Pogodu gromadu źěłał. »To žywjenje jo se wótgrało w klubach ako Bergmann, Stadt Cottbus abo Brunšwig.« Pogoda jo sam stojał na jawišćach: »Herzen die lieben, sind nicht kalt wie Stein, lassen jedes offene Wort hinein...«, jo spiwał w swójej kupce Kabinett. »Rola Pogody ako popowy a rokowy muzikaŕ a komponist njejo źinsa tak wjelgin prezentna«, groni komponist a awtor Sebastian Elikowski-Winkler a měni, až jo spisał Pogoda »ceły rěd namdušu dobrych songow. Wóni słušaju k nejžlěpšym, ako wu nas docełego w popowej muzice eksistěruju.«