W poslednich lětach je w našim zawodźe potrjeba drenaže reparować jasnje spadnyła, nic dokelž wone dlěje dźerža, ale dokelž dnjowa woda spaduje, a z tym wobškodźenja tak derje spóznajomne njejsu. Rozrisanje problema suchoty njeleži w tym, dnjowu wodu za podešćowanje wužiwać – je pře-droha a wosebje, je předrohotna, zo bychmy ju na pola kidali. Dyrbimy lutować, abo z druhimi słowami, tomu zadźěwać, zo so woda zhubi. Za mnje leži rozrisanje w tym, zemju nic wjace wobdźěłać, přetož wobdźěłanje z płuhom abo patrom móže hač do 30 mm wody wudymić. To je tójšto, hladajo na to, zo móže naša póda jenož 80–200 mm składować. Woda dyrbi w zemi wostać a so před njeproduktiwnym wudymjenjom škitać, słoma zwostanje na polu a mjezypłody přetworjeja wodu a słónco do noweje biomasy. Z tym chłódźi so wobswět a woda wostanje w regionje, přetož ewaporacija wjedźe spěšnišo k nowemu dešćej hač wudymjenje.
