Wočerstwjam so tam

Hdźež sće so wy krej a wodu poćili

Hdźež sće so wy wo wašu eksistencu bojeli

Za waše dalewobstaće paćerje spěwali

So Bohu serbsce wołali

Wuchodźuju so podłu jězora

Z wašimi sylzami napjelnjenym

Hłubokim a šěrokim morju wosrjedź Łužicy

Wam je so brała zemja prastara

Přez generacije zdźědźena wosrjedź skromneje hole

Swójbne bohatstwa a dopomnjenki su so chowali

W kamorach, lódkach a na hłubjach

Mjez fałdami wašich mjezwočow

Pod nohomaj je so wam zwućahało złoto Łužicy

Čorna čertowska brunica

Stykali su was do wysokodomow

Kotrež sće dyrbjeli tepić ze swojej domiznu

A susoda słyšeć wobstajnje

Žadyn wućek do idylow swójskich zahrodkow

A pod ćmowozelene chójnowe štomy

So pěskojte kupanske přibrjohi pjelnja

Kolesowe šćežki teptaja

Cuzy a my

Kotřiž wo wami wěmy a wo wašich woporach

A tola smy bjezmócni do zańdźenosće

So wuchodźujo wočerstwjejo spominajo

Móžu dźensa jenož zwěsćić

Zo njeje z Budyšina k morju wjac daloko

Sylwija Šěnowa