Zakłapnica

artikl hódnoćić
(0 )
 Grafika: Halina Šěnec Grafika: Halina Šěnec

Sedźi na kamjenjach. Hlada na morjo, jěre morjo. Přez dźěru w jeje mozach přepaduja druhdy słowa. Nětko je zabyła, što chcyše zabyć. Hoka na kamjenjach, suta na morjo, přemysluje. Wětřik zachadźa ze žołmami. W nich njewobstejiš. Płuwać móžeš jenož podłu přibrjoha, zo njeby će morjo dosahnyło. Ale wona chce won. Dyrbi wědźeć, što tam je, dokelž zwisuje wšo z njej.

Kamjenje su twjerde a hładke. Kaž připinjena čapa, zo njeby so sunyła. Swětłownja w prawidłownym wotstawku wšo wobswětla. Zwuki, słowa, wobrazy so z namocu ze zabyća wudrěwaja. Wšo je z čornymi mušlemi přelěpjene. Kóždy kućik porosćeny. Z namocu so dźerža. Kóždej nowej žołmje so spřećiwjejo. Jenož pod wodu so powočinja, zo bychu wodu přecydźili, wutki wudobyli a rostli.

Hdźež žane kamjenja njejsu, je pěsk – mjechki, sněhběły pěsk. Piska samo pod nohomaj, hdyž po nim chodźiš. Přeradźa slědy dwójce. Stopy, kiž widźiš, kroki, kiž słyšiš. Nochce nihdźe hić. Kaž mušla je swojej noze na kamjeń přispinkowała. W kristalach pěska móžeš so špihelować; hdyž sy mały dosć. Hačrunjež so małka čuje, ničo njewidźi. Slepy špihel njepomha.

Sól morja je hórki kaž sylzy. Rozkwěka jej hubje. Lubować hižo njemóže.

Galerija

Gelesen 372 mal Letzte Änderung am wutora, 01 awgusta 2023 00:01