Rozgrono z fyzikarjom Dietrichom Šwjelu, pótomnikom wuznamneje­ Šwjeloweje swójźby

Kněz Dietrich Šwjela, Wašo pówołańske žywjenje jo charakterizěrowane wót mjazynarodnosći – WHO, Europska komisija, statkowanje w Aziji a Africe. Kak jo se globalny wid wustatkował na Waš wid na swójski póchad a familijowe stawizny?

Globalny wid ako slěd mójeje mjazynarodneje źěłabnosći jo mój wid na póchad a familijowe stawizny skerjej wuwóstśił nježli wótwjadł wót etniskich kórjenjow, pśeto som póznał, až kužda rěc – stakim teke mjeńšynowa rěc – ma swójsku gódnotu a wobpśimjejo logizmy, ako se njedaju pśełožyś, kótarež wjedu k rozbogaśenju cełego k dispoziciji stojecego rěcnego ruma.

Teke gaž Wy sami serbsku rěc njewumějośo, wucujom pśi Wašych woglědach we Łužycy Wašu wusku zwězanosć. W com pokazujo se Wam toś ta zakórjonosć nejmócnjej – w městnosćach, zmakanjach abo familiarnych spomnjeśach?

Póśěg na Dolnu Łužycu zwuraznijo se nejwěcej w familijowych spomnjeśach, wjelesych wózjawjenjach mójogo starego nana, Bogumiła Šwjele, wuswěśenju jogo pomnika w Dešnje, wót města Chóśebuza wótnowjonego rowa a młogich zmakanjach ze sobuźěłaśerjami Domowniskego muzeja w Dešnje a Serbskego muzeja w Měsće.