Do dešća glědaś

ŹILKA

samota za woknom stoj
wence tšurcy chrapowy roj
njeskóńcny póglěd njeskóńcneg dešća
zběguju se spomnjeśa
sćěraju se
zgubiju se

tupy póglěd na łdzowu sćěnu
ceło w jadnom šeru
žedna nowa mysl, žeden nowy statk
cogodla? cogodla jano tak?
mimo lušta
mimo zmysła

samota za woknom stoj
wence nadalej chrapowy roj
snaź pśiźo změna gnuśow akle w cowanju
źož sni spomnjeśow se kšajźu wrośiju
musyš cowaś
wukni cowaś

a źěl swóje cowanja z drugimi
wše zadorne murje pšosym pśewini
njedaj se wót póglěda dešća wězaś
wukni cesćej do sebje glědaś
to tak měnim
jo, to měnim